De echte reden waarom je de narcist ‘mist’ en wat te onthouden als je dat doet!

Tijdens de No Contact rule na de breuk met de narcist overvalt het je ineens . Of je nu dertig dagen of een heel jaar geen contact meer gehad hebt met de NPS’er, dat vertrouwd verlangen zal toch van tijd tot tijd opduiken. Het is een irrationeel en destructief verlangen, maar het is onvermijdelijk.

Vergeet niet dat je verslaving aan de narcist al vroeg ontstaan is. Namelijk tijdens het prille begin van de relatie. Liefdesbombardementen zorgden ervoor dat je volop fantaseerde en de hoop koesterde samen een mooie liefdevolle toekomst tegemoet te gaan.  Dit creeërt en verstevigt de herinneringen en bovendien creeërt dit ook een sterke traumabinding waarin dader en slachtoffer verbonden zijn door intense gedeelde emotionele ervaringen.

Ieder mens is vatbaar voor deze toxische cyclus omdat het de vervulling vertegenwoordigt van onze fundamentele menselijke behoeften : liefde, verbondenheid, verwantschap. We willen zo graag wederkerigheid ervaren als antwoord op onze intense liefdesinvestering.

Ondanks alles hebben we ‘menselijke’ gevoelens voor de NPS’er : we hunkeren naar hun genegenheid, hun acceptatie, hun goedkeuring. We zijn getraind door de NSP’er om hun validatie te zoeken. We zijn verslaafd aan het medicijn dat misbruik heet.

Wanneer het einde van deze giftige relatie eindelijk in zicht is, of de relatie nu door ons of de narcist werd verbroken, zal ook treuren hier zijn intrede doen. Als ons verdriet niet wordt verklaard, zal het ons brein verzieken, ons hart en geest laten hunkeren in een nostalgisch verlangen naar een man of vrouw die  eigenlijk nooit heeft bestaan. De tranen die je huilt, zijn niet voor de persoon die je dacht te kennen, maar voor het masker die deze persoon opzette om je te overtuigen dat jij evenveel voor hem betekende. Helaas maakt dit de pijn niet minder diep.

Het doet pijn om mensen te moeten wissen met wie we een aanzienlijke hoeveelheid tijd hebben doorgebracht – liefgehad hebben, herinneringen mee gecreeërd hebben, geprobeerd hebben mee te verbinden. Het doet pijn om te worden gewist alsof er niets geweest is. Het doet pijn om over ‘goede tijden’ te denken , wetende dat ze waarschijnlijk niet zoveel betekenden voor de narcist. Dit is volkomen normaal en menselijk.

MAAR…

er is een groot verschil tussen het valideren van onze emoties en het gebruiken ervan als rechtvaardiging om de giftige cyclus voort te zetten.

Je mag treuren. Je mag woedend zijn. Je mag de persoon missen die je dacht te kennen  Je mag dit verdriet aanvoelen alsof het het einde van de wereld is.

Maar je MOET jezelf ook toelaten te weten dat dit niet zo is. Dit is niet het einde van de wereld – dit is het begin van een nieuw leven. Dus wanneer je die onweerstaanbare hunkering in je borstkast voelt – de hunkering die je aanspoort om te controleren wat ze doen, stop!

Adem in en uit en bedenk ; Je mist de ware aard van de narcist niet. Je mist het valse masker dat hij droeg.
Vraag jezelf af: welke momenten romantiseer ik? Welke momenten vergeet ik? Ik wed dat als je goed kijkt, je niet alleen die romantische reizen en data onthoudt, maar ook de vele argumenten en conflicten die eraan voorafgingen. Als je al die keren terugkijkt dat ze je bloemen en cadeaus hebben gekocht, herinner je je ook de ontelbare keren dat je jezelf in slaap hebt gehuild, na de zoveelste poging om hen je standpunt te laten begrijpen.

Je zult je zeker en vast herinneren dat ze je elke keer hebben gesaboteerd, geïsoleerd en verraden. Je herinnert je vast alle keren dat ze je vernederd hebben, je niet respecteerden, je een heel slecht gevoel gaven en ze je lieten schamen voor zaken waar je eigenlijk trots op hoort te zijn. Je zult je herinneren hoe ze beetje per beetje stukjes van je identiteit wegsneden. Je zult je ook herinneren hoe ze je beschimpten en kleineerden. Hebben ze op die momenten ooit je tranen weggeveegd? Zij waren nochtans de oorzaak van iedere traan die je liet. In feite hebben ze je voortdurend eraan herinnerd dat ze nooit zouden veranderen!

Onthouden.

Onthou wat ze deden. Hoe ze je het gevoel gaven dat ze je nooit valse excuses gaven en dat het allemaal aan jou lag? Weet je nog hoe ze je bijna tot het punt van no return hebben gedreven? Weet je nog hoe ze je als vuil behandelden? Weet je nog hoe ze je van je zelfrespect probeerden te beroven? Weet je nog hoe ze zich gedroegen alsof je niet genoeg was – zelfs als je beter verdiende dan de manier waarop ze je behandelden.

Narcisten hebben weinig tot geen spijt of empathie. Ze voelen niet zoveel als wij voelen. Het feit dat we zo diep voelen voor deze verwrongen individuen is een bewijs dat we dit op een dag kunnen voelen voor iemand die wél onze liefde en aandacht waard is.

Geef de hoop nog niet op. Zelfs door gewoon de narcist niet in je leven te hebben, bewandel je een nieuw pad. Het pad van genezing. Van overwinning. Van mirakels. Van licht. Van ware liefde en eigenliefde.

Wanneer je in de verleiding komt om opnieuw deel te nemen aan de giftigheid en de No Contact rule wilt verbreken, lees dit dan. Onthou hoever je gekomen bent. Denk aan je gevoel van eigenwaarde  en vergeet nooit alle pogingen van de narcist om het van je af te nemen.

Onthou hoe ver je bent gekomen zonder hem. Onthou hoe ver je zult komen als je doorgaat met helen.

Bron : thoughtcatalog.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: