Van God Los: Getuigenissen over narcisme.

Natascha (24) werd slachtoffer van partnergeweld.

Ik was net 20 geworden toen ik Levi (26) ontmoette. We begonnen als vrienden en gingen  vooral samen op stap. Levi en ik hadden allebei een baan en we genoten volop van het leven. De vriendschap ging na een paar maanden over in liefde.

Levi was altijd al vol van zichzelf. Hij schepte graag op over hoeveel hij verdiende en liet dit ook graag zien, ging steeds picobello de deur uit en blaakte van zelfvertrouwen. Ik voelde me gevleid dat een man zoals hij voor mij viel en mij had gekozen. Bovendien stimuleerde hij mij verder te groeien in mijn werk. Net in die periode ging het met hem bergafwaarts.Hij bleek een huurschuld te hebben en trok tijdelijk in bij zijn vader. Hij zegde zijn baan op want hij was toe aan rust en tijd voor zichzelf.

Nadat we samen een langere periode bij mijn ouders verbleven, werd het tijd voor een eigen huisje. Werk zoeken was niet zijn prioriteit maar na een goed gesprek met mijn ouders besloot hij er toch voor te gaan. Eenmaal aan het werk ging het snel mis, volgens Levi luisterde niemand naar hem, ging ieder gewoon maar zijn eigen gang. Na een heftige discussie met de verantwoordelijke hoefde hij niet meer op te dagen. Deze situatie herhaalde zich meerder malen bij volgende werkgevers. Zelf het uitzendbureau waar hij ingeschreven stond haakte af. Opnieuw ging Levi mij stimuleren om hoger te klimmen op mijn werk, en ik ging ervoor. Ondertussen had ik niet door dat hij weer aan het afglijden was en met foute mensen optrok.

Ik werd zwanger van een zeer gewenst kindje (Levi had al een kind uit een vorige relatie waar hij geen contact mee heeft). Hij beloofde er voor dit kindje te zijn en het met liefde op te voeden. De hele zwangerschap was hij zeer bezorgd. Soms kreeg ik wel opmerkingen dat ik te veel at of dat ik bepaalde dingen niet meer mocht eten of uitvoeren, want anders zou ik het kindje beschadigen en dat zou hij mij nooit vergeven. Omdat het mijn eerste kindje was ging ik ervan uit dat hij wel gelijk had, hij was tenslotte ouder en had meer ervaring.

Tijdens de laatste maand van de zwangerschap ging Levi steeds meer z’n eigen leven leiden. Hij ging veel uit en begon steeds meer te drinken. Een ruzie liep zo uit de hand dat er politie aan te pas moest komen. Volgens Levi had hij niks fout gedaan, de schuld lag bij de anderen en iedereen was er op uit om hem kapot te maken.

Ons wondertje werd geboren en ik zat op een roze wolk. De aanblik van Levi met ons dochtertje maakte alles goed.

Ik ging werken en hij zorgde voor haar. Wel werd ik steeds gebracht en gehaald door hem. Onder het mom dat hij niet wilde dat er mij/ons iets zou overkomen. Nooit is het in me opgekomen dat het hier om controle ging.

Helaas herviel Levi snel weer in zijn oude gewoontes. Hij ging weer drinken en werd hierdoor fysiek gewelddadiger. Zijn achterdocht en wantrouwen groeide, hij beschuldigde me ervan vreemd te gaan en er met onze dochter vandoor te willen gaan. Naast mijn werk en thuis was er niets meer en ik voelde me langzaam aan ‘opgesloten’. Levi vernederde me zowel mentaal als fysiek. Het uitgaansleven werd zijn tweede thuis, en dat was mijn fout, want hij wou eigenlijk geen kind.

Toen Levi me op een dag voorstelde met zijn drietjes op uitstap te gaan voelde ik me vereerd. Dit zou onze eerste keer samen zijn als gezin naar de buitenwereld. We sloten de dag af met een drankje in een strandtent. Toen Levi mij na een toiletbezoek zag staan dansen met onze dochtertje in mijn armen meende hij te zien dat ik met de man die achter ons stond aan het dansen was. De hele weg naar huis probeerde ik hem duidelijk te maken dat hij het verkeerd zag en er werkelijk niets aan de hand was. Hij was niet te overtuigen en bleef erbij dat ik iets met die man had. De woede nam de overhand, er viel niet met hem te praten en tot hem door te dringen. Na twee klappen in m’n gezicht gaf ik uiteindelijk maar toe dat hij gelijk had.

Ik voelde me zwaar vernederd, maar bleef toch bij hem. Ik overtuigde mezelf dat hij het beste voor had met mij en uit liefde handelde.

Op een familiefeestje kwam de achterdocht weer boven. Volgens Levi zat ik te flirten met zijn neef. Het scenario herhaalde zich. Ik voelde me heel klein. Ik kon geen kant op en ook nu moest ik weer boeten voor zijn waanbeelden. Het bleef niet bij twee klappen deze keer. De volgende dag wou ik me ziek melden op het werk, maar Levi zei dat ik moest doorbijten en me niet aan moest stellen. Het was mijn eigen schuld, ik moest de hoer maar niet uithangen. Als ik niet naar m’n werk zou gaan zou ik nog meer klappen krijgen.

Als er gevraagd werd of het wel goed ging tussen mij en Levi zei ik altijd ‘Hij is zo lief voor me en zorgt voor de kleine als ik werk’, maar in m’n hoofd dacht ik ‘je moest eens weten wat ik moet doorstaan met deze klootzak’. Als ik toe zou geven aan de realiteit dan zou ik falen. Ik kom zelf uit een goed en liefdevol gezin en ik schaamde me in deze situatie te zitten.

Een goede vriend van Levi kwam helpen met wat klusjes in huis, Levi haakte snel af en ging drinken. Ook nu kwam z’n achterdocht weer naar boven. Volgens hem hadden zijn vriend en ik stiekem een affaire. Ook deze keer kon ik hem niet overtuigen van het tegendeel. Dat die vriend voor me opkwam versterkte alleen maar het gelijk in het hoofd van Levi. Hij probeerde me te slaan maar zijn vriend kwam ertussen. Dit was voor Levi de druppel. Nadat hij zijn vriend aan de deur had gezet begon hij me te gebruiken als boksbal. Hij schreeuwde dat hij het recht had om me zo te behandelen want in zijn ogen was ik een hoer. Ik zou blij moeten zijn met de perfecte man die hij was.

Bij iedere ruzie werd geweld gebruikt, ik zag de duivel letterlijk in zijn ogen. Het geweld nam genadeloos toe. Levi sloot dan de voordeur en verstopte de sleutel. Omdat ons dochtertje (toen nauwelijks twee) wakker werd van het lawaai en tussen ons beide probeerde te komen, riep hij haar toe dat haar mama een hoer was. Hoe jong ze toen ook was, als je dit hoort dan ga je als moeder kapot. Het hield helaas niet op want nadat hij me plots vroeg of hij wel de vader was van ons kind, sloeg hij me zo hard dat ik bewusteloos viel.

In het ziekenhuis plaatste iedereen vraagtekens bij het verhaal (Levi beweerde dat ik van de trap was gevallen). Hij week geen minuut van mijn zijde en hield ons dochtertje in z’n armen. Toen de behandelende arts eraan kwam en rechtuit zei ‘Nu kan ik je nog een hand geven, maar de volgende keer niet en moet ik je ouders heel slecht nieuws brengen’ brak er iets in me.

Dit was voor mij de druppel. Eindelijk had ik de moed om aangifte tegen Levi te doen.

Na een periode vol angst en onrust, vluchthuizen, pleeggezin voor mijn dochtertje heb ik eindelijk weer een beetje rust. Inmiddels woon ik in een totaal andere omgeving. Mijn dochter heeft inmiddels therapie ondanks haar jonge leeftijd. Dit trauma laat diepe sporen na. De rechtszaak loopt nog tegen Levi. Ik probeer zo goed mogelijk met mijn angst voor de toekomst om te gaan, want ondanks hij nu (voorlopig) vastzit leven we een leven onder de radar. Geen Facebook, andere social media, zo weinig mogelijk sporen nalaten is de boodschap.

Wat ik uit deze hele situatie heb geleerd is dat er een reden is voor alles wat je overkomt of aangedaan wordt. Ik ben me er nu bewust van dat ik mijn eigen grenzen goed moet aangeven en bewaken. Ik MAG nee zeggen zonder daar een verklaring voor te geven. Ik ben nu een veel sterkere vrouw geworden en ik heb mezelf eindelijk teruggevonden.

Therapie heeft me geholpen om alles weer op de rit te krijgen en heeft me ook geholpen om mijn mindset aan te passen. Ondanks de angst voor de toekomst, heb ik geleerd te genieten van de kleine dingen in het leven. Ik steek enkel nog energie in personen die er echt voor me zijn en de rest laat ik links liggen. Ik kies nu volop voor mezelf en mijn kleine meid.

Om privacyredenen zijn de namen in dit interview gewijzigd.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: